บอร์ด ความรัก,ชีวิตจริงของเจ้าหญิง ประสบการณ์ช.. เนื้อหาโดย โลกนี้คือละครในชีวิตของผู้หญิงเป็นเจ้าหญิง 20 ปีเป็นราชินี 1 วันเป็นนางสนม 10 เดือนเป็นแม่นม ทั้งชีวิตนี่คือทั้งชีวิตของลูกผู้หญิงเธออุ้มลูกไปด้วยทำกับข้าวไปด้วย ซักผ้าไปด้วยเธอใช้มือที่เต็มไปด้วยฟองของผงซักผ้าปาดเหงื่อที่ไหลบนใบหน้าและบอกกับตัวเองว่ารอสักวัน เมื่อลูกของแม่โต แม่ก็คงจะได้พัก กับเขาบ้างสักทีเมื่อลูกของเธอโตพอที่จะเข้าอนุบาล หลังจากส่งลูกน้อย เธอยังคงไปจ่ายตลาด ซื้อผักทำกับข้าว เธอกลับมาทำงานที่ค้างไว้ ตั้งแต่เช้าจรดบ่าย ตอนอุ้มลูกน้อยกลับบ้าน เธอบอกกับลูกน้อยว่าหากลูกแม่นั่งรถไปโรงเรียนเองได้ แม่คงจะเหนื่อยน้อยลง แม่คงจะได้พักบ้างสินะ เธอไม่รู้ ริ้วรอยเริ่มปรากฏบนใบหน้าของเธออย่างไม่รู้ตัวเมื่อลูกของเธอเริ่มเรียนในระดับประถม เธอยิ่งยุ่งมากกว่าเดิม นอกจากงานที่ต้องทำเธอต้องคอยสอดส่อง ว่าลูกคบเพื่อนยังไงเพื่อนคนนั้นของลูกจะเป็นคนดีหรือคนร้าย วงเวียนชีวิตของเธอวกไปวนมาอยู่กับ ที่ทำงาน ที่บ้าน ที่โรงเรียน ที่ตลาด ลูกและสามีของเธอ คือทางช้างเผือกส่วนเธอคือโลกทั้งใบ ผู้หญิง แก่เพราะสาเหตุนี้เธอรอให้ลูกโต รอให้ลูกจบมหาลัย รอให้ลูกมีงานทำรอให้ลูกมีครอบครัวรอให้ลูกมีหลาน เธอบอกกับตัวเองรอสักวัน ฉันคงได้สบายเวลาเป็นผู้พรากความอ่อนเยาว์ของเธอไปเหลือทิ้งไว้แต่รอยเหี่ยวย่นไฝ ฝ้า กระ ผมที่ขาวโพลนผู้หญิง แก่เพราะสาเหตุนี้เมื่อลูกเติบใหญ่ ออกเรือนจากไป เหลือไว้แต่แม่ผู้ชรา มาบัดนี้ เธอได้แต่ถอนหายใจ ถึงเวลาแล้วสินะ ที่ฉันจะได้พักผ่อนบ้างเสียทีแต่น่าเสียดาย ฟันเริ่มโยก หูเริ่มตึง ตาเริ่มฝ้าฟาง คบเขี้ยวของแข็งที่ต้องอดกลืนน้ำลายแทนในอดีตไม่ได้ไม่อาจฟังเพลงเพราะในอดีตที่แทบหาเวลาฟังไม่ได้มองอะไรที่สวยงามเป็นภาพเบลอเหมือนกันไปหมด ไม่เหลือสิ่งที่ศิวิไลซ์ลูกที่ออกเรือนไป กลับมาเยี่ยมเธออีกครั้ง พร้อมกับเด็กตัวน้อย เธอเริ่มยุ่งและมีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้งเด็กน้อยไม่ได้เรียกเธอว่าแม่แต่เรียกเธอว่า ย่าและยายผู้หญิง แก่เพราะสาเหตุนี้เธอรักสามี รักลูก รักหลาน รักครอบครัวของเธอ แต่เธอแทบจะไม่สนใจและรักคนๆหนึ่งเลยใครคนนั้นคือใคร ก็คือตัวของเธอเองหญิงสาวเอ๋ย เธอจะรักตัวเธอเองได้เมื่อไหร่เธอก็ไม่เคยรักตัวเองเลยใช่หรือไม่คุณสามีและลูกๆทั้งหลายควรรักเธอให้มากเข้าไว้ อย่าปล่อยให้เธอ แก่ลงโดยคุณไม่เคยดูแลหรือใส่ใจ